Pierwszy piątek miesiąca

         Weźcie moje jarzmo na siebie i uczcie się ode Mnie, bo jestem 
cichy i pokorny sercem, a znajdziecie ukojenie dla dusz waszych (Mt 11, 29)

Dziś w Kościele przeżywamy pierwszy piątek miesiąca. W tym dniu wynagradzamy Najświętszemu Sercu Pana Jezusa za grzechy i obojętność względem Niego. Przeżywając ten dzień godnie Kościół zaleca udział we Mszy Świętej wotywnej ku czci Najświętszego Serca Pana Jezusa oraz Adorację Eucharystyczną. Przed każdą Mszą Świętą możliwość Spowiedzi


Aby okazanej ludziom Bożej Miłości zadośćuczynić za grzechy ,,gorzkiej niewdzięczności, wzgardy, nieuszanowania, lekceważenia, oziębłości i świętokradztw” (Chrystus do Świętej Małgorzaty) należy w tym dniu:
1. Być w stanie łaski uświęcającej albo wyspowiadać się (w intencji wynagradzającej Niepokalanemu Sercu Maryi, aby połączyć praktykę pierwszego piątku i pierwszej soboty miesiąca).
2. Wysłuchać w piątek Mszy Świętej celebrowanej w intencji wynagradzającej Najświętszemu Sercu Pana Jezusa.
3. Przyjąć Komunię Świętą.
4. Odmówić Litanię do Najświętszego Serca Pana Jezusa.
5. W miarę możliwości odprawić godzinną adorację Najświętszego Sakramentu

Nauczanie św. Jana Pawła II Encyklika Dives in Misericordia cz.10

Cytat
Miłosierdzie — tak jak przedstawił je Chrystus w przypowieści o synu marnotrawnym — ma wewnętrzny kształt takiej miłości, tej, którą w języku Nowego Testamentu nazwano agape. Miłość taka zdolna jest do pochylenia się nad każdym synem marnotrawnym, nad każdą ludzką nędzą, nade wszystko zaś nad nędzą moralną, nad grzechem. Kiedy zaś to czyni, ów, który doznaje miłosierdzia, nie czuje się poniżony, ale odnaleziony i „dowartościowany”. Ojciec ukazuje mu nade wszystko radość z tego, że „się odnalazł”, z tego, że „ożył”. A ta radość wskazuje na dobro nienaruszone: przecież syn, nawet i marnotrawny, nie przestał być rzeczywistym synem swego ojca; wskazuje także na dobro odnalezione z powrotem: takim dobrem był w wypadku marnotrawnego syna powrót do prawdy o sobie samym.
Działanie
Spojrze na siebie oczami Boga. W Jego oczach jestem wartościowy pomimo moich grzechów

Miesiąc Lipiec poświęcony czci Najdroższej Krwi Chrystusa

zdj. ks. Hawro

Przypomnijmy, że do czasów Soboru Watykańskiego II dnia 1 lipca w Kościele obchodzona była Uroczystość Najdroższej Krwi Chrystusa. W 1849 papież Pius IX, na wygnaniu w Gaeta, przyjął z wizytą księdza Jana Merliniego, Misjonarza Krwi Chrystusa, który przepowiedział mu koniec wygnania jeżeli rozszerzy święto Najdroższej Krwi Chrystusa na cały Kościół. Papież mu odpowiedział: “Nie ślubuję, ale obiecuję”. Tak też się stało. Pius IX niedługo potem powrócił do Rzymu. Pamiętając o „obietnicy”, dekretem “Redempti sumus” z 10 sierpnia 1849, Pius IX rozszerzył na cały Kościół święto Najdroższej Krwi naszego Pana Jezusa Chrystusa, które nieprzerwanie było obchodzone w pierwszą niedzielę czerwca. Papież Pius X, był tym, który w 1914 roku, ustalił datę liturgicznych obchodów na 1 lipca. Z racji Roku Jubileuszowego dnia 15 kwietnia 1934 roku Pius XI podniósł te obchody do stopnia Uroczystości. Papież Paweł VI, z reformą Kalendarza, połączył ją ze świętem “Corpus Domini”, które od tej chwili obchodzi się w całym Kościele jako “Uroczystość Najświętszego Ciała i Krwi Chrystusa”
Cały tekst na stronie
http://www.janpawel2.pl/centrumjp2/historiacentrum/2430–lipiec-miesic-powicony-kontemplacji-najdroszej-krwi-chrystusa

Nauczanie św. Jana Pawła II Encyklika Dives in Misericordia cz. 9

Cytat
W nauczaniu samego Chrystusa ten odziedziczony ze Starego Testamentu obraz doznaje uproszczenia i pogłębienia zarazem. Widać to może najlepiej na przypowieści o synu marnotrawnym (Łk 15, 11-32), w której słowo „miłosierdzie” nie pada ani razu, równocześnie zaś sama istota miłosierdzia Bożego wypowiedziana zostaje w sposób szczególnie przejrzysty. Służy temu nie samo słownictwo, jak w Księgach starotestamentalnych, ale analogia, która najpełniej pozwala zrozumieć samą tajemnicę miłosierdzia, jakby głęboki dramat rozgrywający się pomiędzy miłością ojca a marnotrawstwem i grzechem syna.
Komentarz
Papież w oparciu o przypowieść o Marnotrawnym Synu pragnie ukazać wielkość Bożęgo miłosierdzia i je pogłębić.
Działanie
Zapoznam się z przypowieścią o Marnotrawnym synu (Łk 15, 11-32)